28 marca 2019 roku uczniowie z klasy I TB i I TC Technikum Nr 2 z Zespołu Szkół Budowlanych w Mielcu  wzięli udział w lekcji historii Żydzi mieleccy i likwidacja getta w 1942 r. Młodzież wysłuchała niezwykle interesującego wykładu uzupełnionego unikalnymi zdjęciami. Uczniowie zapoznali się ze społecznością żydowską zamieszkującą miasto, poznali ich tradycje i obyczaje, na fotografiach obejrzeli Mielec, którego ogromną grupę mieszkańców stanowili Żydzi.

W 1923 roku w Mielcu mieszkało 3020 Żydów i 2415 Polaków. Diaspora żydowska miała okazała synagogę znajdującą się w centrum starego miasta. Przed wybuchem II wojny światowej w Mielcu mieszkało 5420 Żydów, w tym uciekinierzy z Niemiec, Austrii, Czechosłowacji i Wolnego Miasta Gdańska.  13.09.1939 r., Niemcy zajęli Mielec. Zaraz po wkroczeniu do miasta spalili żywcem ponad 80 osób w miejscowej synagodze i rzeźni rytualnej, a 22 rozstrzelali na lotnisku w Berdechowie. Rozstrzelani byli uciekinierami z Dąbrowy Tarnowskiej, Tarnowa i Żabna. W tym dniu spalili też dwa inne domy modlitwy. W miejscu synagogi stoi obecnie pamiątkowy obelisk. Likwidacja ludności żydowskiej zgromadzonej w mieleckim getcie rozpoczęła się 09.03.1942 roku. Gestapo rozstrzelało wówczas ok. 300 osób w Borku – dzielnicy Mielca. Obecnie znajduje się tam pamiątkowy obelisk. We wszystkich w tym okresie w egzekucjach zginęło ok. 1000 osób. 13 marca rozpoczęła się wywózka pozostałej ludności żydowskiej i trwała ona przez 5 dni. Młodych wywieziono do obozu pracy w Pustkowie, a ok. 500 pozostałych osób do gett w Bełzie, Białej Podlaskiej, Dubience, Włodawie, Krasnymstawie, Międzyrzeczu i Parczewie. Następnie trafili oni do obozu zagłady w Bełżcu. Mielec był pierwszym miastem w Generalnym Gubernatorstwie. Dla młodzieży z Zespołu Szkół Budowlanych w Mielcu lekcja była dużym przeżyciem i pozwoliła na poznanie historii społeczności  żydowskiej z rodzimego miasta. Pomysłodawczynią muzealnej lekcji była nauczycielka historii Bogumiła Starzyk.